ข่าวสาร, ภาพยนตร์

เบื้องหลังวิสัยทัศน์: ทำไมผมจึงเริ่มสร้างภาพยนตร์ 'Avyaan'

คำถามที่ผมถูกถามบ่อยที่สุดในช่วงนี้เป็นคำถามง่าย ๆ: ทำไมต้องเป็นภาพยนตร์?

ไม่ใช่ว่าทำอย่างไร — ผู้คนอยากรู้เรื่องกระบวนการ ทีมงาน และการจัดการเบื้องหลังการสร้างภาพยนตร์ — แต่คือทำไม ทำไมหลังจากสี่ทศวรรษในฐานะนักธุรกิจและนักการกุศล ผมจึงตัดสินใจอำนวยการสร้างภาพยนตร์? ทำไมต้องเป็นเรื่องนี้? ทำไมต้องเป็นตอนนี้?

ผมอยากตอบคำถามนี้อย่างตรงไปตรงมา เพราะผมเชื่อว่า "ทำไม" เบื้องหลังงานสร้างสรรค์มีความสำคัญ มันกำหนดทุกอย่าง ทั้งการตัดสินใจ ผู้ร่วมงานที่คุณดึงดูดมา และจิตวิญญาณที่ปรากฏบนจอ หากเหตุผลตื้นเขิน งานก็จะสะท้อนออกมา หากเหตุผลจริงแท้ สิ่งนั้นก็จะปรากฏเช่นกัน เหตุผลของผมสำหรับ Avyaan นั้นจริงแท้ และนี่คือเหตุผลนั้น

ภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวกับอะไรจริง ๆ

ก่อนอธิบายวิสัยทัศน์ ขอเล่าก่อนว่า Avyaan คืออะไร เพราะผมอยากให้ผู้อ่านเข้าใจเรื่องราว ไม่ใช่เพียงแนวคิดเบื้องหลัง

Avyaan — A True Journey ติดตามชีวิตคนหนุ่มสาวในพาราณสี ซึ่งแต่ละคนกำลังค้นหาความหมาย ตัวตน และเป้าหมายผ่านการแสดงออกในแบบของตน ทั้งดนตรี การเคลื่อนไหว และศิลปะ คำโปรยสรุปไว้อย่างเรียบง่าย: สามความหลงใหล สามการเดินทาง หนึ่งเมืองที่ผูกพันทุกคนไว้ด้วยกัน

ตัวละครหลักของเราคือ อากาศ รับบทโดยจายัน โจปรา, ศิวานี รับบทโดยอนุชกา เกาศิก, อาสติก รับบทโดยโอมการ์ กุลการ์นี และปูรับ รับบทโดยนวทีป สิงห์ แต่ละคนมีความสัมพันธ์ที่แตกต่างกันกับศิลปะของตนและกับนครพาราณสี และแต่ละคนต่างกำลังค้นหาบางสิ่งในแบบของตัวเอง บางสิ่งที่ไม่อาจพบได้ในความวุ่นวายของชีวิตประจำวัน

ภาพยนตร์เรื่องนี้หยั่งรากในจิตวิญญาณอินเดีย ในคุณค่าแห่งสนาตน ในจังหวะและสัมผัสของเมืองที่แบกความทรงจำแห่งอารยธรรมมานับพันปี แต่ความจริงทางอารมณ์ของมันเป็นสากล คนหนุ่มสาวที่ค้นหาตัวตนและเป้าหมาย ค้นหาบางสิ่งที่รู้สึกจริงในโลกที่มักรู้สึกว่าทุกอย่างใช้แล้วทิ้ง นั่นไม่ใช่เรื่องราวของอินเดียเพียงอย่างเดียว แต่เป็นเรื่องราวของมนุษย์

Avyaan หมายถึงผู้ที่สมบูรณ์และมั่นคงไม่หวั่นไหว ผมเลือกชื่อนี้อย่างตั้งใจ เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวกับการเดินทางสู่ความสมบูรณ์นั้น ไม่ใช่ในฐานะจุดหมายที่ไปถึง แต่เป็นคุณสมบัติที่คุณค้นพบในตัวเองผ่านการเผชิญหน้าอย่างจริงใจกับความหลงใหลและคุณค่าของตนเอง

ทำไมต้องเป็นเรื่องนี้

ผมใช้ชีวิตนอกอินเดียมากว่าสี่สิบปี ตั้งแต่ปี 1983 ประเทศไทยเป็นบ้านของผม ผมสร้างธุรกิจ สร้างครอบครัว และกลายเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนที่ผมรักและเคารพอย่างลึกซึ้ง

แต่การใช้ชีวิตในต่างแดนไม่ได้ทำให้ความผูกพันกับอินเดียอ่อนลง ในหลายแง่ มันกลับทำให้ชัดเจนยิ่งขึ้น คุณมองเห็นอินเดียจากระยะไกล และระยะห่างนั้นให้ความชัดเจนบางอย่างที่คุณอาจเข้าไม่ถึงเมื่ออยู่ท่ามกลางมัน คุณเข้าใจ บางทีอาจลึกซึ้งกว่าคนที่ไม่เคยจากไป ว่าอินเดียแท้จริงคืออะไร ไม่ใช่เพียงประเทศ แต่เป็นอารยธรรมที่มีวิธีเข้าใจชีวิต เวลา ความหมาย และเป้าหมายของมนุษย์ในแบบเฉพาะตัว

สิ่งที่ทำให้ผมกังวลขณะเฝ้ามองภาพยนตร์และวัฒนธรรมอินเดียในช่วงหลายปีที่ผ่านมา คือช่องว่างที่กว้างขึ้นระหว่างความลึกซึ้งทางอารยธรรมนั้นกับเรื่องราวที่ถูกเล่า ภาพยนตร์อินเดียไม่ได้ตกอยู่ในช่องว่างนี้ทั้งหมด ยังมีผลงานดี ๆ มากมาย แต่สิ่งที่เข้าถึงผู้ชมวงกว้างจำนวนมากเกินไป หากไม่ใช่ความอลังการที่ไร้แก่นสาร ก็ยืมไวยากรณ์ทางอารมณ์ทั้งหมดมาจากการเล่าเรื่องแบบตะวันตก โดยไม่ถามว่าเรื่องราวอินเดียที่แท้จริงควรเป็นอย่างไร

ผมอยากสร้างบางสิ่งที่เติมเต็มช่องว่างนั้น ภาพยนตร์ที่เป็นอินเดียอย่างแท้จริงในรากเหง้า จริงใจในอารมณ์ และสร้างด้วยฝีมือและความใส่ใจมากพอที่จะตรึงความสนใจของผู้ชมที่สมควรได้รับสิ่งที่ดีกว่าเนื้อหาแบบสูตรสำเร็จ นั่นคือโจทย์สร้างสรรค์ที่ Avyaan ถูกสร้างขึ้นเพื่อตอบ

ทำไมผมจึงไว้วางใจเการัฟ คาติ และทีม Urban Boat Films

ผมเป็นผู้อำนวยการสร้าง ไม่ใช่ผู้กำกับ ความแตกต่างนี้สำคัญอย่างยิ่ง หน้าที่ของผมไม่ใช่การตัดสินใจเชิงสร้างสรรค์แทนภาพยนตร์ แต่คือการหาคนที่ใช่ มอบเงื่อนไขที่พวกเขาต้องการเพื่อทำงานให้ดีที่สุด และดูแลให้วิสัยทัศน์โดยรวมซื่อตรงต่อเจตนาเดิม เมื่อผมได้พบผู้กำกับเการัฟ คาติ ผมรู้ได้อย่างรวดเร็วว่าเขาเข้าใจสิ่งที่ผมพยายามทำ เขามีทักษะทางเทคนิคชัดเจน แต่ที่สำคัญกว่านั้น เขามีความอดทนและความละเอียดอ่อนที่เรื่องนี้ต้องการ Avyaan ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่ได้ประโยชน์จากการกำกับที่หนักมือ มันต้องการคนที่สังเกตได้ ที่ปล่อยให้ตัวละครและเมืองได้หายใจ

จันทัน โคฬี ผู้กำกับภาพของเรา ก็มีความละเอียดอ่อนแบบเดียวกัน พาราณสีเป็นหนึ่งในเมืองที่ซับซ้อนทางภาพที่สุดในโลก มันไม่ยอมให้ถูกถ่ายอย่างรีบเร่งหรือไม่ใส่ใจ จันทันเข้าใจว่ากล้องต้องเคลื่อนไหวตามจังหวะของเมือง ไม่ใช่ยัดเยียดจังหวะของตัวเอง ภาพริมฝั่งแม่น้ำสีทองยามโพล้เพล้บนโปสเตอร์อย่างเป็นทางการชิ้นแรกของเรา ไม่ใช่ช่วงเวลาที่ถูกจัดฉาก แต่คือพาราณสีอย่างที่เป็นจริง บันทึกโดยคนที่ใช้เวลาเพื่อมองเห็นมัน

นิวาน เซน และนีลู เอ็ม. เซน แห่ง Urban Boat Films ขับเคลื่อนการผลิตด้วยความใส่ใจในรายละเอียดแบบที่โครงการเช่นนี้ต้องการ ตั้งแต่พิธีบูชาเปิดกล้องเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2024 ซึ่งประกอบพิธีโดยบัณฑิตเสาราภ บาเนอร์จี ริมฝั่งแม่น้ำคงคา ไปจนถึงทุกวันของการถ่ายทำที่ตามมา ทีมงานรักษาความจริงจังในเป้าหมายไว้ ซึ่งทำให้ผมรู้สึกมั่นใจอย่างยิ่ง เมื่อผู้สร้างภาพยนตร์เชื่อมั่นในงานอย่างแท้จริง ความเชื่อนั้นสัมผัสได้ อนุชกา เกาศิก นักแสดงนำหญิงของเรา บรรยายประสบการณ์การถ่ายทำว่าเป็นประสบการณ์ทางจิตวิญญาณ ผมเชื่อเธอ นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อโครงการถูกสร้างด้วยเจตนาที่ถูกต้อง ในสถานที่ที่ถูกต้อง โดยผู้คนที่ใส่ใจในสิ่งที่ทำ

สิ่งที่ผมอยากพิสูจน์ในฐานะผู้อำนวยการสร้างมือใหม่

ผมใช้ชีวิตการทำงานสร้างสิ่งต่าง ๆ เพื่อระยะยาว ในธุรกิจ นั่นหมายถึงการตัดสินใจที่อาจยอมเสียผลประโยชน์ระยะสั้นเพื่อคุณค่าที่ยั่งยืน หลักการเดียวกันนี้ใช้กับงานสร้างสรรค์

Avyaan ไม่เคยเป็นการเดิมพันทางการค้าที่ปลอดภัย ภาพยนตร์ทางจิตวิญญาณอันเงียบสงบเกี่ยวกับคนหนุ่มสาวที่ค้นหาความหมาย ในฉากพาราณสี สร้างโดยผู้อำนวยการสร้างมือใหม่ที่คนรู้จักในหอการค้ามากกว่าสตูดิโอภาพยนตร์ นั่นไม่ใช่สูตรที่ชัดเจนของหนังทำเงิน ผมรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เริ่มต้น

แต่ผมไม่เคยสนใจสูตรสำเร็จเป็นพิเศษ สิ่งที่ผมสนใจคือการสร้างบางสิ่งที่จริงแท้ บางสิ่งที่เมื่อไปถึงผู้ชมแล้วไม่รู้สึกเหมือนสินค้า แต่รู้สึกเหมือนประสบการณ์ บางสิ่งที่ผู้คนพกติดตัวไปหลังออกจากโรงภาพยนตร์ เหมือนกับที่บทเพลงที่มีความหมายหรือบทสนทนาที่ซาบซึ้งยังคงอยู่กับคุณ

ดังที่ผมกล่าวไว้เมื่อประกาศภาพยนตร์ว่า: "ในฐานะผู้ประกอบการ ผมเชื่อในการสร้างเพื่อระยะยาวมาโดยตลอด กับ Avyaan ผมอยากสร้างบางสิ่งเพื่อจิตวิญญาณ" นั่นยังคงเป็นคำตอบที่จริงที่สุดว่าทำไมผมจึงสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้

สิ่งที่ผมหวังให้ Avyaan ทำ

ผมไม่ใช่คนที่กล่าวอ้างอย่างยิ่งใหญ่ว่าภาพยนตร์จะบรรลุอะไร ศิลปะไม่ได้ทำงานแบบนั้น และคงไม่ซื่อตรงหากผมจะแสร้งทำเป็นอย่างอื่น

สิ่งที่ผมหวัง อย่างจริงใจและเรียบง่าย คือ Avyaan จะมอบสิ่งที่ผู้ชมไม่ค่อยได้รับจากภาพยนตร์อินเดียในปัจจุบัน นั่นคือเรื่องราวที่ให้เกียรติผู้ชม เรื่องราวที่เชื่อว่าผู้ชมสามารถอยู่กับความซับซ้อน รู้สึกถึงบางสิ่งที่เงียบสงบและลึกซึ้งแทนที่จะดังและฉาบฉวย และมองเห็นบางสิ่งที่จริงเกี่ยวกับการค้นหาตัวตนและเป้าหมายของตัวเอง

ตัวละครที่เป็นหัวใจของ Avyaan — อากาศ ศิวานี อาสติก และปูรับ — ยังหนุ่มสาว พวกเขาอยู่ในช่วงชีวิตที่ทุกอย่างดูไม่แน่นอน และแรงกดดันในการนิยามตัวเองนั้นมหาศาล ภาพยนตร์ไม่ได้คลี่คลายความไม่แน่นอนนั้นด้วยคำตอบง่าย ๆ แต่ให้เกียรติมัน มันบอกว่า การค้นหานี้เป็นของจริง มีคุณค่า และเชื่อมโยงกับบางสิ่งที่เก่าแก่และยิ่งใหญ่กว่าชีวิตของแต่ละคนมาก

หากผู้ชมดูภาพยนตร์จบแล้วรู้สึกสงบกับคำถามของตัวเองมากขึ้น ไม่ใช่เพราะภาพยนตร์ให้คำตอบ แต่เพราะมันช่วยให้รู้สึกโดดเดี่ยวน้อยลงในการตั้งคำถาม Avyaan ก็ได้ทำสิ่งที่ผมหวังไว้แล้ว

นั่นคือสิ่งที่เรื่องราวดี ๆ ทำ มันไม่ได้แก้ไขทุกอย่าง แต่ทำให้เรารู้สึกว่ามีเพื่อนร่วมทาง

ส่งท้าย: ทำไมสิ่งเหล่านี้จึงสำคัญ

ภายใต้คำถามว่าทำไมผมจึงสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ ยังมีอีกคำถามหนึ่ง: ทำไมจึงสำคัญว่าใครเป็นผู้สร้าง? ผมได้ไตร่ตรองเรื่องนี้ และคิดว่าคำตอบที่ตรงไปตรงมาคือ มันสำคัญเพราะเรื่องราวที่เราเลือกเล่า และความจริงจังในการเล่า สะท้อนสิ่งที่เราให้คุณค่าจริง ๆ เมื่อนักธุรกิจที่ใช้ชีวิตการทำงานกับการค้าและงานชุมชน ตัดสินใจลงทุนเวลา พลัง และทรัพยากรในภาพยนตร์เกี่ยวกับคนหนุ่มสาวที่ค้นหาความหมายผ่านศิลปะในพาราณสี นั่นบอกอะไรบางอย่าง มันบอกว่าการเล่าเรื่องทางวัฒนธรรมไม่ใช่สิ่งฟุ่มเฟือยหรืองานอดิเรก แต่สำคัญเท่ากับการสร้างในรูปแบบอื่นใด ผมเชื่อเช่นนั้น และ Avyaan คือความพยายามของผมที่จะใช้ชีวิตตามความเชื่อนั้น

ติดตามข่าวสารทั้งหมดเกี่ยวกับ Avyaan และงานสร้างภาพยนตร์ของสุนิล โคธารี ได้ที่ส่วนผลงานภาพยนตร์ของเว็บไซต์นี้